Op een dag kwam een jonge man, Tom, een bekende charcuterie binnen. Hij wilde indruk maken op zijn schoonouders met een mooi borrelplankje en besloot om luxe vleeswaren te kopen.
Hij keek naar de lange lijst met namen van vleeswaren en zei zelfverzekerd tegen de charcutier:
«Ik wil graag honderd gram chorizo, honderd gram serrano en…» Hij aarzelde even en wees naar een bord met onbekende woorden. «En ook honderd gram van die… eh… ‘mortadéla’.»
De charcutier grinnikte en vroeg:
«Bedoelt u mortadella?»
Tom werd een beetje rood en knikte.
«Ja, precies, dat bedoelde ik!»
De charcutier pakte de vleeswaren en vroeg daarna:
«Nog iets anders?»
Tom keek opnieuw naar het bord en probeerde slim over te komen.
«Ja, doe ook maar vijftig gram van die… ‘soppre… suppa… soppresotta’.»
De charcutier lachte nu hardop.
«U bedoelt soppressata?»
Tom lachte ongemakkelijk en haalde zijn schouders op:
«Ach, als het maar lekker is!»
Toen hij thuiskwam en zijn schoonouders de vleeswaren proefden, zeiden ze:
«Wat een heerlijk plankje, Tom! Hoe heet dat vlees?»
Tom keek naar hen, zuchtte en zei simpelweg:
«Eerlijk gezegd… ik heb geen idee!» 🥓😂
