Toen ik voor het eerst in Parijs was, wilde ik indruk maken op de Fransen met mijn geweldige kennis van hun taal. Ik stapte een kleine bakkerij binnen en bestelde zelfverzekerd:
«Bonjour! Un pain, s’il vous plaît.»
De bakker glimlachte vriendelijk en vroeg iets terug, maar ik verstond er niets van. Ik knikte gewoon enthousiast en zei:
«Oui, oui!»
Hij begon te lachen, pakte een enorm stokbrood en gaf het aan mij. Ik keek verbaasd naar het brood, bijna zo lang als mijn arm. Toen begreep ik het: ik had niet alleen een brood besteld, maar het grootste brood in de winkel!
Toen ik naar buiten liep, hoorde ik de bakker nog steeds lachen. Ik at drie dagen brood… en leerde dat Frans spreken soms meer betekent dan alleen de woorden kennen! 🥖😂
